به گزارش مفدا کاشان، متن کامل یادداشت به شرح ذیل می باشد:
اگر آن روزهای جنگ و بعد از جنگ، سید مرتضی آوینی فتح های نظامی انقلاب را در جنگ سخت روایت می کرد، امروز ما باید فتح های علمی انقلاب را در جنگ نرم روایت کنیم.
باید علی رغم تلاش همه آنهایی که مایلند کشور را عقب افتاده و به دور از پیشرفت ها توصیف کنند، راوی تاریخ شفاهی پیشرفت باشیم و بیان گر زحمات بزرگ مردانی که به دور از هیاهوی سیاسی و جناحی شب و روزشان را گذاشته اند تا در پیشرفت کشورشان موثر باشند. با علمشان برای مردم نافع بوده و مایه خیر برای آنها باشند.
کتاب سلول های بهاری یکی از همین روایت هاست. چشیدن لذت پیشرفت و حرکت دائمی کشور در لابلای خاطرات دکتر حسین بهاروند، استاد ممتاز و موسس پژوهشکده زیست شناسی و فناوری سلول های بنیادی پژوهشگاه رویان
از روزهای شروع کار در رویان تا تولید سلول های بنیادی پرتوان القایی انسان و کسب بیش از سی جایزه ملی و بین الملی مثل آیسسکو، آکادمی علوم جهان، یونسکو، مصطفی و ...
می توانی غرق در لذت های پژوهشگری شوی که هم فاتح دماوند است و هم کلی شعر بلد!
و یا می توانی لحظه به لحظه احساس غرور کنی با پیشرفت های عجیب و سریع موسسه رویان، یا به پای دانشمندان جهان یا کلی اشک بریزی وقتی قصه می‌رسد به فصل ۱۸، فصل پروانه ای فرزانه
یک روستایی ساده که مادرش فکر می‌کند هنوز لیسانس نگرفته! از بس دایم کتاب میخواند و مطالعه می‌کند
محققی که در اوج علاقه، از پیاده روی اربعین می‌گذرد تا به توصیه همسرش چند روزی مهمان مادرش باشد و او را از دلتنگی در بیاورد
خاضع و ساده و دوست‌داشتنی، در عین اوج مقامات علمی و پژوهشی
و همه اینها می تواند تو را به این نتیجه برساند که به قول دکتر بهاروند گاه رسیدنی در کار نیست؛ فقط رفتن است. رفتنی که کشور را به شکوفایی برساند و بتواند پرچم کشورمان را در عرصه علمی بالا نگه دارد و کشورمان در دنیای علمی سری تو سرها داشته باشد که هر درنگی سبب عقب ماندگی
خواندن کتاب سلول های بهاری را به کوشش بهنام باقری در هفته کتاب از دست ندهید.
ارسال نظر